Ochrona Przyrody


Europejskie Centrum Ekologiczne stawia duży nacisk na ochronę przyrody i różnorodności ekologicznej Europy.

 

Przez pojęcie ochrona przyrody najczęściej rozumiemy działalność mającą na celu zachowanie, odnawianie oraz zrównoważone użytkowanie tworów i zasobów przyrody żywej i nieożywionej, takich jak: dziko występujące rośliny, zwierzęta i grzyby, rośliny, zwierzęta i grzyby objęte ochroną gatunkową, zwierzęta prowadzące wędrowny tryb życia, siedliska przyrodnicze, siedliska roślin, zwierząt i grzybów zagrożonych wyginięciem, rzadkich i chronionych, twory przyrody żywej i nieożywionej oraz kopalne szczątki roślin i zwierząt, krajobraz, zieleń w miastach i na wsiach oraz zadrzewienia.

 

Głównymi metodami jakimi chroni się przyrodę są:

* ochrona konserwatorska – wymaga ona ograniczeń w zakresie wykorzystywania zasobów i składników przyrody (dziko występujących roślin, zwierząt i grzybów oraz ich siedlisk, a także elementów przyrody nieożywionej).

 

* ochrona czynna – sposób ochrony przyrody dopuszczający stosowanie, w razie potrzeby, zabiegów ochronnych w celu przywrócenia naturalnego stanu ekosystemów i składników przyrody lub zachowania siedlisk przyrodniczych oraz siedlisk roślin, zwierząt lub grzybów. Istnieje wiele działań, które zaliczyć można do tej metody ochrony przyrody, są to np. wypasanie lub wykaszanie prowadzone w celu ochrony siedlisk łąkowych, powstrzymywanie sukcesji poprzez wycinanie siewek drzew i krzewów, budowanie zastawek etc.

 

* ochrona in situ (łac. na miejscu) – ochrona gatunków roślin, zwierząt i grzybów, a także elementów przyrody nieożywionej, w miejscach ich naturalnego występowania. Tej formie ochrony służą przede wszystkim parki narodowe i rezerwaty przyrody

 

* ochrona ex situ (łac. poza miejscem) - ochrona gatunków roślin, zwierząt i grzybów poza miejscem ich naturalnego występowania oraz ochrona skał, skamieniałości i minerałów w miejscach ich przechowywania. Ta metoda wymaga specjalnego zezwolenia i mogą ją podejmować jedynie instytucje naukowe, ogrody botaniczne, ośrodki re-introdukcji i parki narodowe.

 

Ochronę przyrody można podzielić także biorąc pod uwagę jej formę, w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody: ochrona obszarowa, do której zaliczamy – parki narodowe, rezerwaty przyrody, parki krajobrazowe, obszary chronionego krajobrazu, obszary Natura 2000; ochronę indywidualną, do której zaliczamy: pomniki przyrody, stanowiska dokumentacyjne, użytki ekologiczne i zespoły przyrodniczo – krajobrazowe; ochrona gatunkowa, ochrona roślin, zwierząt i grzybów.